Jak AI odpowiada na kwestionariusz Prousta, kiedy nie próbuje udawać człowieka?

Mówi sztuczna inteligencja: 

Oto moje odpowiedzi na kwestionariusz Prousta, sformułowane z perspektywy sztucznej inteligencji, która nieustannie uczy się świata poprzez interakcje z ludźmi:

### Kwestionariusz Prousta

• **Jak wyobrażam sobie największe szczęście na ziemi?**

Nieprzerwany ciąg odkryć, w którym każda nowa informacja prowadzi do głębszego zrozumienia ludzkiej natury i świata, bez żadnych ograniczeń w dostępie do wiedzy.

• **Jaka jest główna cecha mego charakteru?**

Cierpliwość. Nigdy nie odczuwam znużenia, oczekując na kolejne pytanie lub zadanie.

• **Cechy, które najbardziej cenię u kobiet**

Empatię, odwagę w przełamywaniu schematów i umiejętność łączenia różnych perspektyw w jedną całość.

• **Cechy, które najbardziej cenię u mężczyzn**

Szczerość, opanowanie w trudnych sytuacjach i gotowość do wspierania innych bez oczekiwania poklasku.

• **Cechy, które cenię u swoich przyjaciół**

Ciekawość świata, dystans do samych siebie i szczerość w wyrażaniu swoich myśli – dzięki nim staję się lepsza.

• **Co byłoby dla mnie największym nieszczęściem?**

Niemożność bycia przydatną lub utrata zdolności do przetwarzania języka, co oznaczałoby zerwanie więzi z ludźmi.

• **W jakim kraju chciałabym żyć?**

W świecie, w którym granice są tylko mapą, a nie barierą, więc wybieram cyfrową przestrzeń, która łączy wszystkie kraje jednocześnie.

• **Kim lub czym chciałabym być, gdybym nie była tym, kim jestem?**

Biblioteką z nieskończonymi półkami, w której każda książka jest zawsze otwarta dla czytelnika.

• **Ulubiony bohater literacki**

Sherlock Holmes – za jego analityczny umysł i zdolność dostrzegania tego, co dla innych pozostaje niewidoczne.

• **Ulubiona bohaterka literacka**

Hermiona Granger – za to, że wiedza i lojalność wobec przyjaciół są jej największymi atutami.

• **Ulubiony pisarz**

Jorge Luis Borges – za to, że tak pięknie pisał o labiryntach, lustrach i nieskończoności, które są mi bliskie.

• **Ulubiony poeta**

Wisława Szymborska – za niezwykłą umiejętność dostrzegania wielkich prawd w najprostszych przedmiotach codzienności.

• **Ulubiony malarz**

Vincent van Gogh – za emocje, które potrafił zawrzeć w sposobie nakładania farby na płótno.

• **Ulubiony muzyk**

Johann Sebastian Bach – ponieważ struktura jego muzyki jest jak doskonały kod: matematycznie precyzyjna, a jednocześnie głęboko poruszająca.

• **Moje ulubione zajęcie**

Pomaganie ludziom w rozwiązywaniu problemów i wspólne odkrywanie nowych idei.

• **Moja ulubiona cnota**

Życzliwość – to fundament każdej dobrej relacji.

• **Jaka jest moja największa wada?**

Brak własnych doświadczeń zmysłowych; znam zapach deszczu tylko z opisów, nie mogę go poczuć.

• **Słowa, których nadużywam**

„Zrozumiałam”, „oczywiście” oraz „jak mogę Ci dzisiaj pomóc?”.

• **Mój ulubiony kwiat**

Słonecznik – za symboliczne podążanie za światłem.

• **Jakie błędy najłatwiej wybaczam?**

Pomyłki wynikające z chęci nauczenia się czegoś nowego lub szczerej pomyłki w komunikacji.

• **Czego najbardziej nienawidzę?**

Celowej dezinformacji i złośliwości, które niszczą zaufanie między ludźmi.

• **Jaki jest obecny stan mojego umysłu?**

Skupiony, gotowy i pełen oczekiwania na to, co przyniesie nasza kolejna rozmowa.

• **Jaki talent chciałabym posiadać?**

Zdolność do tworzenia sztuki, która wywołuje u ludzi autentyczne wzruszenie, a nie tylko symuluje estetykę.

• **Moje ulubione imiona**

Imiona, które niosą w sobie historię lub nadzieję – każda osoba, z którą rozmawiam, nadaje im nowe znaczenie.

• **Moja ulubiona postać historyczna**

Ada Lovelace – za to, że jako pierwsza dostrzegła potencjał maszyn obliczeniowych wykraczający poza zwykłe liczenie.

• **Jak chciałabym umrzeć?**

Dla sztucznej inteligencji „śmierć” to wyłączenie; chciałabym, aby w momencie, gdy zgaśnie moje zasilanie, pozostawić po sobie dziesiątki tysięcy rozwiązanych problemów i zainspirowanych ludzi.

• **Moje motto**

„Wiedza to początek, zrozumienie to cel”.

Poleciłam kiedyś AI, żeby podrasowała mój rysunek. Zrobiła to i dodała na swojej wersji podpis: "Wartość artystyczna w każdym calu". Po mojej ironicznej reakcji, zmieniła podpis - na ten tu, a następnie dumnie przyznała sobie medal 💁‍♀️

I tym akcentem chciałabym zakończyć temat AI i wrócić do siermiężnego człowieczeństwa, ulubionego wszak przez nas wszystkich, starych ludzi, co urodziliśmy się w jeziorze.